Een nieuwe kans. Soms iets geweldigs maar tegelijkertijd ook iets beangstigend. Ik ben bang voor de toekomst. Wat zal deze nieuwe kans me geven? Zal het goed komen? Of niet? Zal ik het verleden kunnen afsluiten en me richten op het heden?
Wat vind ik dat toch lastig. Ik zit nog zo vast in het verleden. Ben ik wel leuk genoeg? Grappig? Hoe moet ik mijn handen laten ? Kijkt die jongen in de hoek me nou raar aan? Dat was wel een rare blik die dat meisje gaf. Allemachtig. Soms word ik gewoon gek van mezelf. Zo veel onnodige gedachtes die mijn hoofd laten bonken. Die me af en toe slapeloze nachten bezorgen.
Maken mensen zich niet te veel zorgen over een nieuwe kans? Bijvoorbeeld als je naar een nieuwe school gaat, je een belangrijke toets mag overdoen of die vriend(in) je een nieuwe kans gaf nadat je het helemaal verknalt had. Mensen maken zicht te veel zorgen. We zouden meer moeten leven in het nu. En minder graven in het verleden naar antwoorden en in de toekomst voor de onnodige vragen. Dan zullen we allemaal een veel betere nachtrust hebben. En veel minder last hebben van die vreselijke hoofdpijn na het potje lelijk janken om eigenlijk gekke dingen. We maken ons allemaal veel te onzeker in het leven. En laten ons geluk ons voorbij gaan. Je hebt een nieuwe kans gekregen! Laat alles in het verleden achter je liggen en ga er 101% voor! Ik ga het ook proberen! Je kant het, geniet er van.
Succes en je kan het!
